
مدت زمان اجرا: 25 تا 30 دقیقه
مراحل اجرا:
از کودک بخواهید خودش را در آینده مجسم کند. تصور کند 20 سال سن دارد و یک فرد بزرگسال محسوب میشود. از او بپرسید چه تصوری از ... بیست ساله دارد؟ (مثلا اگر اسم کودک مریم است، چه تصوری از مریم بیست ساله دارد؟ مریم بیست ساله چه شکلی است؟ چه چیزهایی دوست دارد؟ چه کار میکند؟ چه چیزی او را خوشحال میکند؟) ابتدا از او بخواهید تصورش از خودش را نقاشی کند و جزئیاتی که فکر میکند تا آن زمان حفظ میکند به عکس اضافه کند تا قابل شناسایی باشد (مثلا اگر خالی روی لبش دارد آن خال را به تصویر اضافه کند). از او بخواهید ویژگیهایی که فکر میکند خود بیست سالهاش خواهد داشت کنار تصویر بنویسد. تا جای ممکن کودک را تشویق کنید تا موارد جزئیتر به لیست اضافه کند. مثلا اگر هویج دوست ندارد و فکر میکند خود بیست سالهاش هم از هویج بدش میآید آن را کنار تصویری که کشیده است بنویسد. حال به او بگویید که کاغذ را برگرداند و نامهای به خود بیست سالهاش بنویسد. این تصویر و جزئیاتی که کنارش نوشته شده است به خود بیست سالهاش ثابت میکند که این نامه را خودش نوشته است چرا که هیچ کس او را بهتر از خودش نمیشناسد. از او بخواهید از خود بیست سالهاش بخواهد که کارهایی که الان به هر دلیلی نمیتواند انجام دهد، انجام دهد (مثلا اگر به خاطر کرونا یا سن کمش نمیتواند کارهایی که دوست دارد انجام دهد از خود بیست سالهاش بخواهد که آن کارها را انجام دهد). از او بخواهید نام بهترین دوستانش را بنویسد. از او بخواهید از زندگیاش در روزهای کرونا برای خود بیست سالهاش بنویسد تا اگر این روزها را فراموش کرده است آن را به خاطر بیاورد و به خاطر سلامتیاش خدارا شکر کند.
از او بخواهید دربارهٔ بازیهای مورد علاقهاش بنویسد، انیمیشن/ فیلم مورد علاقهاش را بنویسد، بهترین خاطرهٔ عمرش را بنویسد و بنویسد که فکر میکند که در بیست سالگی و بزرگتر از آن چه کاره خواهد شد. در صورتی که تمایل داشت به او بگویید بخشهایی از نامهاش که شخصی نیست را بلند برای شما بخواند. به او بگویید که نامه را در جای امنی نگهداری کند تا خود بیست سالهاش آن را پیدا کند.